AKADEMIA ZDROWIA

e-mail: gabinet@pijawki.org

tel. 790 731 253

          791 842 977

 

WŁAŚCIWE ŻYWIENIE

Vegetable Basket
Vegetable Basket
press to zoom
Naturalne Zioła
Naturalne Zioła

Opisz swój obraz.

press to zoom
Healthy Green Smoothies
Healthy Green Smoothies

Opisz swój obraz.

press to zoom
Stek
Stek

Opisz swój obraz.

press to zoom
Łosoś
Łosoś

Opisz swój obraz.

press to zoom
1/1

KAPUSTA

BURAK CZERWONY

Kapusta był a znana w starożytności i już wtedy ceniono ogromne jej zalety odżywcze, smakowe i lecznicze. Wzmianki o stosowaniu jej w celach leczniczych znajdujemy w dziełach pliniusza (I wiek przed Chrystusem), Katona (234-149 przed Chrystusem) i Galena.

Starożytni rzymscy lekarze leczyli kapustą choroby płuc, wątroby, stawów, wrzody, obstrukcję, choroby wrzodowe żołądka o dwunastnicy, bezsenność. Dziś wiemy że kapusta zawiera kilkanaście aminokwasów, glukozę, fruktozę , sacharozę, witaminy: C, A, B1, B2, B6, K, PP, E, U, ponadto mnóstwo substancji mineralnych: potas, fosfor, magnez, sód, wapń, żelazo, mangan, posiada mikroelementu: srebro, cynę, ołów, tytan, molibden, nikiel, wanad, oraz ma właściwości bakteriostatyczne i dezynfekujące.

W okresie jesienno – zimowym zaleca się szczególnie kapustę kiszona (z jałowcem i kminkiem) w postaci surówek. Surowy sok z kiszonej kapusty poprawia apetyt, trawienie i obok leczniczego oddziaływania na wątrobę, śledzionę, pęcherzy moczowy, żylaki odbytu, reumatyzmie, gościu, arteriosklerozie jest środkiem wzmacniającym.

Prof. Miecznikow rosyjski naukowiec stwierdził, ze  w okolicach gdzie się jada duże ilości kiszonej kapusty, ludzie osiągają zaawansowany wiek w pełni zdrowia, bowiem kwas mlekowy powstający przy kiszeniu ma nie tylko właściwości bakteriobójcze ale także regenerujące ustrój,

BURAKI CZERWONE

Wzmianki o uprawie buraka czerwonego sięgają IV wieku przed Chrystusem.  W tych odległych czasach miał zastosowanie jako produkt żywnościowy, a zarazem stosowany był w lecznictwie ludowym jako doskonały lek. Surowy sok z buraka czerwonego  zmieszany pół na pół z miodem pszczelim stosowany był  przy chorobie nadciśnieniowej, a jego odwar  podawano w schorzeniach jelit i żołądka (przy nadkwaśności). W postaci jarzyny lub sałatki wykorzystuje się jego właściwości lecznicze przy otyłości, zaparciach, dolegliwościach wątroby i nerek, poza tym burak czerwony posiada wybitne właściwości antyrakowe.

Zakwas z buraków

4 buraki – długie – pokroić cieniutko

4-5 ząbków czosnku

2 – 3 liście laurowe

Kilka ziarenek ziela angielskiego

Kilka ziarenek jałowca

Czarnuszka – szczypta

Gałka muszkatołowa - szczypta

Koper – suszony

Woda gotowana  -  2 litry  - wrzącą wlewamy do buraków – solimy

Posypać po wierzchu kwaskiem cytrynowym i przykryć talerzykiem.

Po 4 do 5 dni zakwas powinien być dobry do picia (zależy od temperatury powietrza)

Pijemy dwa – trzy razy dziennie od 0,5 do 1 szklanki zakwasu.

SELER

SELER

Seler wchodzi w skład diety przy otyłości, reumatyzmie, depresji, wrzodach, zapaleniu wątroby, nerek, pęcherza moczowego, pokrzywce alergicznej, zapaleniu skóry,  W przypadku chorób skórnych, ropiejących ranach i wrzodach stosuje się zewnętrznie rozwałkowane liście. 

Świerzy sok z selera stosowany jest przy artretyzmie, malarii, migrenie, ma właściwości przeciwbólowe, moczopędne i pobudzające przemianę materii.  W celach profilaktycznych przyjmuje sie dziennie od 150 m- 300 ml świerzego soku najlepiej z dodatkiem soku z marchwi.

Wino selerowe wpływa znakomicie na samopoczucie: 250 g utartego selera moczonego w 1 l wystawnego wina przez 2-3 dni, daje płyn o smaku ananasowym. Pić 3 x dziennie przed posiłkiem,

Liście selera, ze względu n wysoka zawartość soli mineralnych SA znakomitym, poprawiającym smak, dodatkiem do surówek , zup i sosów, a korzeń utarty z dodatkiem tartej marchwi, kiszonych ogórków, cebuli, pietruszki, roztartym ząbkiem czosnku, gotowanych z łupinach ziemniaków, wymieszany z łyżką stołowa śmietany i majonezu oraz zieloną nacią pietruszki i selera, stanowi pyszna sałatkę.

CEBULA

SELER

Już 4000 lat przed nasza erą znana była cebula w Mezopotamii, w Persji, stamtąd sprowadzona ja do Egiptu i Grecji. W „Rosyjski Ludowym Zielniki” z 1871 r. określano cebulę jako środek przeciwko najbardziej zaraźliwym chorobom. Cebula zawiera witaminy: C,A,B1,B2,B6,E , potas, fosfor, żelazo, wapń i inne. W kuchni cebula używana jest w stanie surowym, ugotowanym,smażonym, zakonserwowanym  np, marnowane grzyby.

CZOSNEK

Przyprawy kuchenne stosowane były przez człowieka od najdawniejszych czasów i są lekami ziołowym, gdyż trudno jest ustalić, miedzy nimi granicę. Zawierają olejki o silnym zapachu, jak np. czosnek, majeranek, kminek, koper, pieprz,  itp. Powodują już w jamie ustnej większe wydzielanie śliny, pobudzają wydzielanie żółci i soków żołądkowych, aktywują prace wątroby, co prowiduje lepsze trawienie pokarmów.  Ponadto niektóre przyprawy posiadają właściwości bakteriobójcze i bakteriostatyczne wpływające dodatnio i regulujące florę bakteryjną, zawierają pewne grupy witamin i soli mineralnych w postaci związków łatwo przyswajalnych przez organizm ludzki.  

SELER

Czosnek zawiera cenne witaminy: C, A, B, PP oraz wapń, fosfor, magnez, siarkę, chlor, jod i inne,  odznacza się silnym działaniem bakterio- i grzybobójczym, hamuje wzrost nowotworów. 

KOPER

SELER

Koper to stara roślina uprawna Chin i Egiptu, wymieniona w papirusie Eberysa jako lekarstwo na ból głowy. W lecznictwie ludowym napar z nasion kopru lub jego drobno posiekane listki działają jako środek pobudzający apetyt, moczopędny,  Zawiera dużo witamin: C, B1, B2, PP oraz potas, wapń fosfor, żelazo. 

MAJERANEK

SELER

Używany był już w Starożytnym Egipcie jako cenna przyprawa kuchenna i lecznicza. W lecznictwie ludowym używany był w nieżytach żołądka i układu pokarmowego. Ma także zastosowanie przy gośćcu reumatyzmie, chorobach układu limfatycznego.

KURKUMA

SELER

Kurkuma jest starożytną przyprawą pochodzącą z Azji Południowo -Wschodniej, używaną od pradawnych czasów jako barwnik i przyprawa. Uprawiana jest głównie w Bengalu, Chinach, Tajwanie, na Sri Lance, Jawie, w Peru, Australii i zachodnich Indiach. Słynie m.in. z właściwości przeciwzapalnych, antyoksydacyjnych, przeciwnowotworowych, żółciopędnych, oczyszczających, diuretycznych, hepatoprotekcyjnych, tonizujących i antymutagennych. To sprawia, że od dawna kurkumę stosuje się w leczeniu wielu chorób, takich jak kolka, czerwonka, żółtaczka, schorzenia wątroby, katar, ospa wietrzna, świerzb, przeziębienia, zapalenie spojówek i w schorzeniach dróg moczowo-płciowych oraz w przypadkach niestrawności, a nawet reumatoidalnego zapalenia stawów.

Do jarzyn leczniczych zaliczamy miedzy innymi kapustę, buraka czerwonego, selera, cebulę, pietruszką, marchew, ze względu na zawartość składników mineralnych, witamin, związków bakteriostatycznych, enzymów etc., które w postaciach łatwo przyswajalnych przez organizm oddziaływają  silnie na proces trawienia.
Avicenna, lekarz i filozof arabski, żyjący na przełomie X i XI wieku, mówił o „leczącym pożywieniu”, a wydarzeniem przełomowy było w 1912 r. odkrycie przez polskiego badacza K.Funka związków, nazwanych witaminami.
Obecnie większość witamin produkuje się  syntetycznie, lecz nie mogą one konkurować z zwartymi w postaci naturalnej w produktach żywnościowych, gdyż te  są lepiej i łatwiej przyswajalne przez organizm a przede wszystkim nigdy nie mogą być przedawkowane, co może mieć groźne następstwa przy nadmiernym stosowaniu witamin syntetycznych. 
Ważną role w diecie odgrywa również błonnik, który działa jak „szczotka do zamiatania śmieci”, przyczyniając się do zwiększenia perystaltyki jelit, a tym samym do szybszego wydalania wraz z kałem toksycznych substancji przemiany materii.  Dostarczycielami błonnika oraz życiodajnych substancji są wyżej wymiennie warzywa.